Torrevieja
Golftrip naar Torrevieja met het Talententeam
Op dinsdag 8 maart stond het vertrek gepland voor de zesdaagse golftrip van ons talententeam naar het Spaanse Torrevieja. De zes spelers (Chloe, Maud, Bram, Lorenzo, Carsten en Erik) namen op het vliegveld in Dusseldorf afscheid van de ouders (hetgeen de een iets makkelijker afging dan de ander) en gingen samen met de begeleiders (Mireille, Kars en Richard) op pad naar het zonnige Spanje. ‘s Avonds aangekomen in Spanje namen we onze intrek in de appartementen die als uitvalsbasis zouden dienen voor onze oefenstage. Na het verorberen van enkele heerlijke pizza’s gingen we vroeg naar bed om goed uitgerust aan onze eerste oefendag te beginnen. Kars had een klassement bedacht waarvoor punten verdient konden worden tijdens de 18 holes wedstrijden, de puttingcontest die na iedere wedstrijdronde uitgevoerd zou worden en de gezamenlijke golfquiz die iedere avond gehouden werd.
Op de eerste dag leek het wel of we niet naar Spanje maar naar Schotland gevlogen waren. Stormachtige wind en een temperatuur van een graad of 8 verwelkomden ons op de golfbaan roda golf Kranig sloegen onze talenten zich door deze barre weersomstandigheden naar een eerste score. Na een heerlijke lunch werden de putters weer opgepakt voor een eerste puttingcontest bestaande uit een putparcours dat Kars had uitgezet. Moegestreden werd er ’s avonds een eerste golfquiz gehouden waarin vooral Erik zich onderscheidde door zijn kennis op golfgebied.
De tweede dag was de wind gelukkig iets gaan liggen maar de temperatuur voelde nog steeds eerder Schots dan Spaans aan. Ook deze dag was het regenpak en winterkleding nodig om enigszins op temperatuur te blijven tijdens onze ronde op de golfbaan las ramblas Ook na deze ronde werd er een puttingcontest gehouden bestaande uit 100!!!! 1 meter puts 100!!!! 2 meter puts 100!!! 3 meter puts en 100!!!! 5 meter puts. Om hoog te eindigen in het klassement moest er dus geconcentreerd gespeeld worden zowel op de baan als op de oefengreen.
De derde dag waren de weersomstandigheden iets gunstiger en kon zowaar het regenpak tijdens de ronde uitgedaan worden hetgeen de scores ook ten goede kwamen. De avond werd gevuld met een bezoek aan de plaatselijke bowlingbaan waarbij vooral Kars uitblonk in het gooien van strikes. Hij presteerde het zowaar om met de rug naar de pins gekeerd, alle 9 pins in 1 worp omver te gooien waarna een applaus van baaneigenaar zijn deel was. Na deze ontspannende activiteit werd er nog genoten van een heerlijke beker roomijs alvorens we moe maar voldaan naar ons appartement terugkeerden.
Op de vierde dag was het eindelijk Spaans weer en konden we in korte mouwen genieten van een golfbaan die er werkelijk perfect bijlag. De spelers die hier het meest door geïnspireerd werden waren Carsten en Maud die in respectievelijk 63 en 64 slagen netto rondgingen en hier ook door iedereen mee gefeliciteerd werden. Dit laatste benadrukte de geweldige sfeer die in het team heerste tijdens de complete trip. Op zondag werd er nog een 9 holes Matchplay contest ingelast om de eindstand in het klassement te bepalen. Erik won relatief eenvoudig van Chloe (die aan het eind van haar latijn was), Maud gaf Lorenzo bijzonder goed partij maar moest uiteindelijk toch het onderspit delven en in de laatste wedstrijd was het spannend tot de laatste hole waarbij Carsten Bram zo ver onder druk wist te zetten dat een par op de laatste hole genoeg was voor de uiteindelijke overwinning.
Bij terugkomst in ons appartement werd na de lunch overgegaan tot de prijsuitreiking waarbij iedereen een prijs in ontvangst mocht nemen en Carsten zijn eerste overwinningsspeech heeft mogen geven.
Na het inpakken van de koffers (waar Maud uiteraard als laatste klaar mee was) werden we op het vliegveld van Alicante afgezet om onze thuisreis richting Dusseldorf te aanvaarden. Na een bezoek aan Burger King stapten we moe maar voldaan in het vliegtuig om na een 2,5 uur durende vlucht veilig te landen in Dusseldorf waar we verwelkomd werden door ouders en familieleden.
De spelers geven hieronder in het kort weer hoe zij de trainingsstage hebben ervaren:
-
Chloe:
“Het was heel gezellig en leerzaam deze week. Soms speelde ik een goede ronde of een slechte ronde. De mooiste baan vond ik Las Colinas daar waren veel heuvels en bunkers”.
-
Maud:
“Het was een leerzame en vooral gezellige week. We hebben veel weersomstandigheden kunnen oefenen. De eerste paar dagen was er veel wind en de laatste dag scheen heerlijk de zon. De greens waren erge snel en heb mij persoonlijke records kunnen verbeteren. Naast de 18 holes lopen en het trainen zijn we ook nog een avond gaan bowlen. Al met al was het echt een relaxte week, jammer dat het voorbij is, maar ik verlang langzaam toch wel naar mijn eigen lekker warme bed…”
-
Bram:
“Leuke en gezellige dagen met goede en slechte rondes en veel “dikke skills” en veel scheten van Lo!!! Met Las Colinas als mooiste baan, lekker weer, lekker eten, wat wil je nog meer. HEEL LEUKE BEGELEIDERS (Mireille, Richard en Kars Wezel)”.
-
Carsten:
“De tijd verstreek heel snel het was zo leuk:
Eric met zijn Techno gedoe
Chloe met haar “pesterijtjes”haha XD
Maud met haar Noodles
Bram met zijn “actie op de wc van Kars”
Lootje met z’n scheten en met zijn stinkende diarree
Hopelijk worden we nog gesponsord door…………….
En met Richard en Mireille was het echt SUPER
P.S. Voor herhaling vatbaar.”
-
Lorenzo:
“Plezierige week. Veel geleerd. Mooie banen. Lekker eten. Het bowlen was leuk. Het was gezellig met het team. Veel grappen gemaakt.”
-
Eric:
“Voor het geval dat al deze verhaaltjes onder elkaar komen te staan schrijf ik (waarschijnlijk) in tegenstelling tot de rest een verhaaltje met niet de hoogtepunten van onze reis als onderwerp. Deze reis werd voor mij namelijk niet gedefinieerd door het bowlen, golfen of eten maar door de relaxed sfeer binnen de groep. Natuurlij is horen dat je 9 holes matchplay speelt in plaats van het droog oefenen van het korte spel een genot. Dat brengt me sowieso op een ander lovenswaardig onderdeel van deze reis n.l. de flexibele houding van de leiding. Waar anderen te veel vasthouden aan een vooraf bepaald schema, lukt het Kars, Richard en Mireille om feilloos aan te voelen waaraan wij op dat moment behoefte hebben. Helaas is op het moment van schrijven het gros van de reis vervlogen, dat maakt dit verslag in ieder geval enigszins compleet. Waar anderen nauwgezet gebeurtenissen beschrijven faal ik keihard door heel weinig te zeggen in erg veel woorden. Net als met golfen overigens. Ik maar hopen dat ik geen laatste wordt, maar eerlijkgezegd maakt me dat op dit moment, wachtend op ijs, helemaal niets uit”.
Graag wil ik namens de begeleiders de spelers bedanken voor de positieve en sportieve instelling die zij getoond hebben tijdens alle geplande en niet geplande activiteiten. Ook het feit dat er zonder te morren meegeholpen werd met zowel het koken als het afwassen mag genoemd worden. Wellicht dat de ouders hier ook nog profijt van kunnen hebben in de toekomst.
Namens de begeleiders,
Richard Cuvelier
|